Urządzenie pracuje w zakresie częstotliwości 5GHz z wykorzystaniem nowego standardu 802.11n – MIMO pozwalające na uzyskiwanie maksymalnych przepustowości na poziomie 300Mbps.

Informujemy, że dla wygody naszych Klientów uruchomiliśmy w naszym sklepie internetowym system płatności on-line.

Oprócz wiedzy o technologiach bezprzewodowych dostępnych w serwisie Akademia OSBRiDGE, bezpłatnej pomocy telefonicznej w konfiguracji urządzeń po zakupie teraz mogą Państwo dokonywać bezpiecznych zakupów w naszym sklepie internetowym.

Dzięki usłudze płatności on-line realizowaną za pomocą systemu www.Przelewy24.pl

METODY PŁATNOŚCI

automatyczne płatności przelewami z banków:

• Konto Inteligo (Płacę z Inteligo)
• mBank (mTransfer)
• Bank Zachodni WBK (Przelewy24)
• Bank BPH (Przelew z BPH)
• Bank ING
• KredytBank
• InvestBank
• Lukas Bank
• Bank Pekao S.A.
• Bank BGŻ
• Bank Millenium
• PKO BP (Płacę z PKO Inteligo)
• MultiBank (MultiTransfer)
• Bank Ochrony Środowiska
• Citi Handlowy
• Bank Nordea (Płać z Nordea)
• Deutsche Bank
• Fortis Bank
• Bank SGB (SGB24)
• Euro Bank
• Raiffeisen
• Bank Pocztowy
• GetIn Bank
• Alior Bank
• Volkswagen Bank
• Polbank
• Allianz Bank

oraz Karty płatnicze przez system Moneybookers (karty: VISA, MasterCard, Diners Club, JCB, American Express, SOLO) lub PolCard (karty: VISA, MasterCard, Diners Club, JCB, PolCard, a także jedna z popularniejszych metod płatności na świecie - system PayPal.

Zapraszamy do korzystania z naszych usług.

           Serdecznie zapraszamy do udziału w szkoleniu „Warsztaty - OSBRIDGE w praktyce” w dniach 22-23 maja 2010r. 

Wśród uczestników szkolenia zostatnie rozlosowana nagroda -  kompletny link

OSBRiDGE 5NXt - 2 szt urządzeń o wartości 3500,00 PLN.

Szkolenie będzie skoncentrowane na produktach OSBRiDGE. Program będzie obejmował przegląd wszystkich produktów OSBRiDGE w ujęciu optymalnego pod względem technicznym i ekonomicznym zastosowania. Omówione zostaną szczegółowo parametry radiowe poszczególnych urządzeń jak i ich szczegółowe możliwości konfiguracyjne, wraz z omówieniem ich zdalnej konfiguracji. W części praktycznej Warsztatów omówione będą szczegółowo aspekty wgrywania oprogramowania jak również wszystkie procedury ratunkowe możliwe do wykonania w trybie serwisowym każdego z urządzeń.

W programie jest przewidziany specjalny panel dla omówienia produktów OSBRiDGE w standardzie MIMO oraz budowa systemu monitoringu w oparciu o kamery i urządzenia radiowe OSBRiDGE.  

Partnerem szkolenia jest firma      

Pliki do pobrania:

Szczegółowy Program Szkolenia

Zgłoszenie na szkolenie

Regulamin uczestnictwa w szkoleniu

Wśród uczestników na koniec szkolenia

 zostanie rozlosowana nagroda

OSBRiDGE.

Wprowadzane szkolenia o produktach OSBRiDGE będą stanowiły cykliczną ofertę naszej firmy i będą stanowiły unikalną bazę wiedzy na temat budowy systemów w oparciu o technologie bezprzewodowe. Dlatego zachęcamy Państwa do przekazywania własnych sugestii co do tematów i zagadnień związanych z produktami OSBRiDGE na adres szkolenia@winet.com.pl

W razie pytań prosimy o kontakt telefoniczny lub mail’owy

info@winet.com.pl

tel: 62 5024526

W dziale Misja – Akademia OSBRiDGE - Kompletna baza oprogramowania dla urządzeń OSBRiDGE

Dostępne są nowe wersje oprogramowania dla urządzeń:

OSBRiDGE 5G - wersja firmware 3.46R

OSBRiDGE 3GN/3NR - wersja firmware 1.10R

OSBRiDGE 5NXt - wersja firmware 1.05R

  

W ramach tego serwisu będą ukazywały się Biuletyny, w których będziemy poruszali praktyczne aspekty wiedzy o sieciach WLAN pomocne w planowaniu, budowie i eksploatacji sieci pracujących w wolnym paśmie.

Biuletyn nr 1. -  „Standard 802.11a i szerokość kanału 5 MHz, 10 MHz, 20 MHz i 40 MHz”

Biuletyny te stanowią pewną bazę wiedzy praktycznej, którą będzie można pogłębić dodatkowo o praktyczne testy podczas  organizowanych przez naszą firmę szkoleń.

Do rodziny produktów OSBRiDGE pracujących w standardzie 5GHz - 802.11a dołączył nowy produkt OSBRiDGE 5Si-MX H i OSBRiDGE 5Si-MX V. Nowe urządzenia mają dedykowana polaryzację pracy H – pozioma, V – pionowa, dzięki czemu w tej samej obudowie udało się zaprojektować antenę wewnętrzna o zysku 19,5 dB.

Dużą zaletą produktu jest zastosowanie tej samej platformy sprzętowej co w produktach z serii OSBRiDGE 5GXi, 5XLi i 5Si PRO co czyni ten produkt tanim rozwiązaniem przy zachowaniu dużej wydajności urządzenia końcowego dla abonenta.

Dodatkową zaletą jest w pełni zabezpieczony port Ethernet układem przeciw przepięciowym podobnie jak w urządzeniach wyższej klasy 5XLi i 5GXi. W tej klasie urządzenia z serii Ubiquiti i Senao nie dają w standardzie żadnego zabezpieczenia portu Ethernet co wyróżnia urządzenia OSBRiDGE na tle dostępnych urządzeń i daje pewność, że urządzenia będą pracować bezawaryjnie przez długi okres eksploatacji.

OSBRiDGE 5Si-MX H - zamów

OSBRiDGE 5Si-MX V - zamów

Urządzenie pracuje w zakresie częstotliwości 5GHz z wykorzystaniem nowego standardu 802.11n – MIMO.

W odpowiedzi na zapotrzebowanie rynkowe wprowadziliśmy do oferty najtańsze rozwiązanie rynkowe, w pełni outdoor’owe z serii OSBRiDGE. Znakomite parametry radiowe oraz prostota montażu sprawiają, że jest to najlepsze rozwiązanie w porównaniu ze wszystkimi rozwiązaniami typu indoor, dostosowywane własnymi sposobami do pracy na zewnątrz.

Dodatkową zaletą jest w pełni zabezpieczony port Ethernet układem przeciw przepięciowym podobnie jak w urządzeniach wyższej klasy 5XLi i 5GXi. W tej klasie urządzenia z serii Ubiquiti i Senao nie dają w standardzie żadnego zabezpieczenia portu Ethernet co wyróżnia urządzenia OSBRiDGE na tle dostępnych urządzeń i daje pewność, że urządzenia będą pracować bezawaryjnie przez długi okres eksploatacji.

OSBRiDGE 2Ni - podstawowe informacje techniczne

Do rodziny produktów OSBRiDGE pracujących w standardzie 5GHz - 802.11a dołączył nowy produkt OSBRiDGE 5Si-MX.

Dużą zaletą produktu jest zastosowanie tej samej platformy sprzętowej co w produktach z serii OSBRiDGE 5GXi, 5XLi i 5Si PRO co czyni ten produkt tanim rozwiązaniem przy zachowaniu dużej wydajności urządzenia końcowego dla abonenta.

Dodatkową zaletą jest w pełni zabezpieczony port Ethernet układem przeciw przepięciowym podobnie jak w urządzeniach wyższej klasy 5XLi i 5GXi. W tej klasie urządzenia z serii Ubiquiti i Senao nie dają w standardzie żadnego zabezpieczenia portu Ethernet co wyróżnia urządzenia OSBRiDGE na tle dostępnych urządzeń i daje pewność, że urządzenia będą pracować bezawaryjnie przez długi okres eksploatacji.

OSBRiDGE 5Si-MX - zamów

Wykonaliśmy praktyczny test urządzenia OSBRiDGE 3Gn. Jako miejsce instalacji wybrano miejscowość, w której żaden operator GSM nie zapewnia poprawnego działania transmisji danych z wykorzystaniem standardowych modemów GSM dodawanych przez operatorów do umów abonenckich.

Najczęściej popełnianym błędem jest instalacja modemów GSM z antenami kierunkowymi. Jest to podstawowy błąd z uwagi na fakt, że w przypadku technologii GSM mamy do czynienia z siatką nadajników i to urządzenie powinno sobie dobierać stacje GSM, która zapewni mu najlepsze i najszybsze warunki transmisji danych.

Modem GSM OSBRiDGE 3GN jest doskonałym rozwiązaniem zapewniającym stałe łącze internetowe, wszędzie tam gdzie nie ma możliwości podłączenia stałego dostępu do internetu za pomocą innych dostępnych operatorów.

Do uruchomienia usługi transmisji danych z wykorzystaniem modemu GSM OSBRiDGE 3Gn wystarczy jedynie karta SIM, którą instalujemy w urządzeniu tak samo jak w zwykłym telefonie.

Firma WiNet wykonała praktyczne testy tego urządzenia w podkaliskiej miejscowości Szałe gmina Opatówek w punkcie o współrzędnych GPS – N51°43’18’’; E18°8’53’’.

W punkcie tym żaden z operatorów GSM nie zapewnia poprawnego połączenia z siecią UMTS przy wykorzystaniu standardowych modemów GSM oferowanych do umów abonenckich przez operatorów GSM.

Instalacja modemu GSM - OSBRiDGE 3GN na zewnątrz budynku wraz z anteną dookólną 3A4 o zysku 7dB pozwoliła na uzyskanie sygnału GSM na poziomie –73dBm co pozwala na stabilną pracę z prędkością łącza na poziomie 399 kbps w obie strony.

Instalacja modemu GSM - OSBRiDGE 3GN w trybie „Gateway (NAT Router via Wireless WAN) zapewnia  dostęp do sieci internet poprzez sieć WLAN w standardzie 802.11n „MiMo” 2,4GHz lub po porcie Ethernet, który może służyć do podłączenia innego urządzenia WiFi dla zwiększenia zasięgu sieci WLAN.

Najczęściej popełnianym błędem jest instalacja modemów GSM z antenami kierunkowymi. Jest to podstawowy błąd z uwagi na fakt, że w przypadku technologii GSM mamy do czynienia z siatką nadajników i to urządzenie powinno sobie dobierać stacje GSM, która zapewni mu najlepsze i najszybsze warunki transmisji danych.

Pliki do pobrania:

OSBRiDGE 3Gn - modem GSM - podstawowe informacje techniczne
WiNET - OSBRiDGE 3Gn – informacje praktyczne
OSBRiDGE 3Gn - wersja firmware 1.03R
OSBRiDGE 3Gn - wersja firmware 1.07R
OSBRiDGE 3Gn - changelog
OSBRiDGE 3Gn – modem GSM - instrukcja do konfiguracji

Informujemy, że od dziś mogą Państwo zamawiać produkty z serii OSBRiDGE serii N.

Urządzenia będą pracować w zakresie częstotliwości 5GHz z wykorzystaniem nowego standardu 802.11n – MIMO pozwalające na uzyskiwanie maksymalnych przepustowości na poziomie 300Mbps.

OSBRiDGE 5N – stacja bazowa z możliwości pracy w topologii punkt – wielopunkt – zamów

Jest już dostępne nowe oprogramowanie do urządzeń OSBRiDGE 2Si wersja 4.09R

OSBRiDGE 2Si - wersja firmware 4.09R

Dzięki temu stworzyliśmy dla Państwa możliwość zakupienia najtańszego zestawu na rynku w pełni „outdoor’wej” stacji bazowej wraz z antena dookólną  i konektorem 5GHz.

sprawdź cenę w naszym sklepie internetowym

Teraz w oparciu o urządzenie 5XL z wyjściem na antenę zewnętrzną mogą Państwo zbudować tanią stację bazową pracującą w paśmie 5GHz.

W urządzeniach z serii 5XLi/5GXi została zmieniona elektroniczna platforma. Funkcjonalnie nowa platforma ma wszystkie funkcje to co poprzednia, natomiast nowa ma co najmniej kilka plusów:

-          ma więcej pamięci flash dzięki czemu został wprowadzony tryb Access Point,

-          lepsze radio,

-          jest mniej wymagająca jeśli chodzi o zasilanie.

Nowa platforma została zainstalowana w urządzeniach oznaczonych MAC adresem:

0015d6b00000 - 5GXi-V

0015d6b80000 - 5GXi-HP-V

0015d6c00000 - 5GXi-H

0015d6c10000 - 5GXi-H-HP

0015d6c20000 - 5XLi-H

0015d6c30000 - 5XL

0015d6c40000 - 5XL-HP

0015d6c50000 - 5XLi-V

0015d6c80000 - 5Si PRO

0015d6d00000 – 2Si

W związku ze zmianą sposobu mocowania do masztu, konstrukcji wsporczej urządzeń przedstawiamy zdjęcia ze sposobu ich montażu.

 

Przez biurokratyczną pomyłkę zablokowane są miliony euro unijnych dotacji na rozwój sieci w kraju. Bo z map MSWiA wynika, że internet jest praktycznie w całej Polsce.

Nowość w serii OSBRiDGE !!! Profesjonalny zewnętrzny punkt dostępowy jako stacja bazowa i zestaw abonencki dzięki największej liczbie trybów pracy dla interfejsu radiowego.

Cechy charakterystyczne OSBRiDGE 2Si:

·          wysoka moc radiowa,

·          wbudowana dwu polaryzacyjna antena wewnętrzna,

·          możliwość podłączenia anteny zewnętrznej,

·          tryby pracy interfejsu radiowego: Access Point, Access Point Client, Infrastructure Client, PtP Master, PtP Slave, Polling Base, Polling Client, WDS Client,

·          zasilacz 24V – możliwość zastosowania długiego kabla Ethernet co w instalacji abonenckiej na duże znaczenie,

·          prosty sposób montażu.

Jest już dostępne nowe oprogramowanie do urzadzeń OSBRiDGE 5GXt wersja 2.07R i OSBRiDGE 5Si wersja 4.06R

OSBRiDGE 5GXt - wersja firmware 2.07R

OSBRiDGE 5Si - wersja firmware 4.06R

Z przyjemnością informujemy o nowych produktach z serii OSBRiDGE. OSBRiDGE MOBiLE to seria zewnętrznych urządzeń pracujących w standardzie UMTS/MiMO, w zakresie częstotliwości 2,4GHz.

OSBRiDGE 3GN

Zewnętrzny Access Point 2Tx2Rx MiMO 2.4GHz ze zintegrowanym modemem UMTS/GSM działającym w sieciach komórkowych.

więcej informacji.... 

OSBRiDGE 3NR

Zewnętrzny Access Point / Repeater 2Tx2Rx MiMO 2.4GHz współpracujący z OSBRiDGE 3GN. 

więcej informacji....

Oferujemy Państwu nasze dotychczasowe doświadczenie w realizacji systemów monitoringu wizyjnego z zastosowaniem technologii radiowych pracujących w paśmie 5GHz i z wykorzystaniem wyłącznie urządzeń OSBRiDGE.

Praktyczna realizacja tego rodzaju systemów daje gwarancje Państwu profesjonalne doradztwo przy doborze urządzeń zarówno OSBRiDGE jak również AXIS.

Wkrótce pełna oferta kamer AXIS będzie dostępna na naszych stronach internetowych.

Zakup urządzeń OSBRiDGE możliwy również w leasingu

Na podstawie umowy naszej firmy z Europejski Funduszem Leasingowym 39/NTB/0001/06 proponujemy Państwu leasing operacyjny urządzeń OSBRiDGE.

OSBRiDGE 5GXt HP-n - podstawowe informacje techniczne

OSBRiDGE 5GXt HP-n - sprawdź cene

OSBRiDGE 5GL - podstawowe informacje techniczne

OSBRiDGE 5GL - sprawdź cene
OSBRiDGE 5GL - sprawdź cene

OSBRiDGE 24XLG - wersja firmware 2.10R

Wprowadzono możliwość dokonywania zmian w tablicy autoryzacji adresów MAC bez konieczności reboot'owania stacji.

OSBRiDGE 5GXt - wersja firmware 1.10R

Wprowadzono kodowanie wg WPA-TKIP i WPA-CCMP

Urządzenia są oparte n anowy procesorze Atheros AR2316 180MHz 4KC MIPS processor. Dzięki zastosowaniu tego procesora w trybie AP Client urządzenie nie maskuje adresów MAC.

Więcej szczegółów znajdą Państwo tutaj. ZAPASZAMY do współpracy.

OSBRiDGE 5GXt - podstawowe informacje techniczne

OSBRiDGE 5GXt - 2599 PLN netto,

OSBRiDGE 5GXt - 2799 PLN netto.

Zapraszamy do współpracy.

Oznacza to, że średnio 38% gospodarstw w województwach warmińsko-mazurskim, podlaskim, lubelskim (najwięcej 44%), świętokrzyskim i podkarpackim (najmniej 30%) jest zagrożonych wykluczeniem cyfrowym. "Wynika to z ograniczonego zasięgu istniejących sieci telekomunikacyjnych oraz technicznego nieprzystosowania sieci abonenckich operatorów telefonii stacjonarnej do realizacji usług szerokopasmowych" - wyjaśnia Władysław Ortyl, sekretarz stanu w Ministerstwie Rozwoju Regionalnego (MRR), odpowiedzialny za Program Operacyjny Rozwój Polski Wschodniej, w tym projekt budowy Sieci Szerokopasmowej Polski Wschodniej.

Zdaniem Władysława Ortyla projekt zapewni do 2013 r. dostęp do usług szerokopasmowych dla 90% gospodarstw domowych oraz 100% instytucji publicznych i przedsiębiorców w pięciu województwach Polski Wschodniej. Zakłada on budowę na tych terenach infrastruktury teleinformatycznej uzupełniającej istniejące, należące do różnych operatorów, zasoby i tworzącej ponadregionalną sieć szerokopasmowego dostępu do Internetu. Wzoruje się na Małopolskiej Sieci Szerokopasmowej, która jako pierwsza przedstawiła model interwencji publicznej, w którym region jest inwestorem i właścicielem powstającej infrastruktury. W jego imieniu będzie nią jednak zarządzać wybrany w przetargu operator. Pisaliśmy o tym w Computerworld 21/2007 i Computerworld 26/2007.

Budowana infrastruktura obejmie elementy pasywne, które są niezbędne do instalacji i działania szerokopasmowej sieci internetowej, takie jak: kanalizacja teletechniczna, przewody, światłowody, maszty, studnie czy lokalizacje węzłów telekomunikacyjnych. Właścicielem wybudowanej infrastruktury będą województwa. "Projekt nie faworyzuje żadnej konkretnej technologii. Wstępna analiza wskazuje, że optymalnym rozwiązaniem będzie światłowód" - tłumaczy Władysław Ortyl. Sieć powstała w ramach projektu będzie otwarta dla wszystkich zainteresowanych przedsiębiorców telekomunikacyjnych dostarczających usługi szerokopasmowe mieszkańcom, firmom i instytucjom z Polski Wschodniej. "Bez podjęcia interwencji publicznej znaczna część mieszkańców Polski Wschodniej nie będzie miała możliwości taniego dostępu do nowoczesnej infrastruktury szerokopasmowej" - przyznaje Anna Streżyńska, prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej.

W przetargach odrębnie dla każdego z pięciu województw zostanie wybrany operator infrastruktury. Jego zadaniem będzie zarządzanie wybudowaną infrastrukturą publiczną. Zajmie się m.in. utrzymaniem, konserwacją i naprawą infrastruktury, ale również jej udostępnianiem na równych dla wszystkich zasadach podmiotom trzecim - operatorom sieci dostępowych i dostawcom usług szerokopasmowych. Operator infrastruktury nie może dostarczać usług klientom końcowym. "W ten sposób poprawi się konkurencyjność rynku szerokopasmowego dostępu do Internetu poprzez zapewnienie konkurencji na rynku hurtowej transmisji danych i otwartego dostępu do infrastruktury pasywnej" - zakłada Anna Streżyńska.

Sieć Szerokopasmowa Polski Wschodniej

Wartość projektu - ok. 300 mln euro, w tym dofinansowanie z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego - ok. 255 mln euro i wkład własny województw - ok. 45 mln euro. Za koordynację prac nad przygotowaniem projektu i dokumentacji technicznej odpowiedzialny jest Minister ds. Rozwoju Regionalnego. Współpracuje warszawskie biuro JASPERS (Joint Assistance to Support Projects in European Regions). Notabene unijna inicjatywa JASPERS dotyczy wsparcia dużych projektów od 25 mln euro w sektorze środowiska oraz od 50 mln w sektorze transportu i innych sektorach, które kwalifikują się do wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz Funduszu Spójności. Przedmiotem wsparcia JASPERS jest pomoc techniczna w przygotowaniu dużych projektów inwestycyjnych.

I ETAP - inwentaryzacja stanu infrastruktury szerokopasmowej województw Polski Wschodniej
Ogłoszenie przetargu - 15 lipca 2007 r.
Wykonanie zamówienia - 31 grudnia 2007 r.

II ETAP - studium wykonalności projektu
Część pierwsza - model i metodyka wdrażania projektu. Część druga - szczegółowe studia wykonalności dla każdego powiatu.
Ogłoszenie przetargu - 15 lipca 2007 r.
Wykonanie pierwszej części zamówienia - 31 stycznia 2008 r.
Wykonanie II części zamówienia - 30 grudnia 2008 r.

III Etap - podpisanie pierwszych porozumień z operatorami - lipiec 2007 r.
Porozumienia zawierać będą m.in.: zasady udostępnienia przez operatorów informacji o ich zasobach i planach rozbudowy; zasad współpracy przy budowaniu przez strony własnej infrastruktury szerokopasmowej; poziom nakładów stron na budowę własnej infrastruktury szerokopasmowej; zasady wzajemnego udostępniania infrastruktury.

IV Etap - podpisanie porozumień z gminami i powiatami - listopad 2007 r.
Porozumienia zawierać będą zasady współpracy przy realizacji inwestycji przez województwa.

V ETAP - wybór zarządzającego projektem - 30 czerwca 2008 r.
Zadaniem zarządzającego projektem jest nadzór w imieniu samorządu województwa nad prawidłowym wdrażaniem inwestycji.

VI ETAP - wybór operatora infrastruktury - 31 lipca 2008 r.
Zadaniem operatora infrastruktury będzie zarządzanie wybudowaną infrastrukturą publiczną i operowanie na niej.

                                                     netto PLN              brutto PLN

OSBRiDGE 24XLG	369,00	450,18
OSBRiDGE 24XLGi	399,00	489,78
OSBRiDGE 5XLi	579,00	706,38
OSBRiDGE 5GXi	649,00	791,78
OSBRiDGE 5Gi	949,00	1157,78
OSBRiDGE 5Gi HP	1199,00	1462,78
OSBRiDGE 5G	1499,00	1828,78
OSBRiDGE 5GXt	2499,00	3048,78

Dofinansowanie budowy szerokopasmowych sieci telekomunikacyjnych z funduszy publicznych uznaje się w wielu państwach za konieczność. We wszystkich społeczeństwach są obywatele, którzy wciąż nie mogą korzystać z efektów rozwoju konkurencji w sektorze telekomunikacji, m.in. z powodu braku infrastruktury, która byłaby w stanie zapewnić dostęp do nowoczesnych i tanich usług. Potencjalni inwestorzy uznają budowę nowej infrastruktury w niektórych obszarach zbyt kosztowną wobec korzyści, które daje rozbudowa i unowocześnianie systemów już eksploatowanych w gęsto zaludnionych aglomeracjach.

Wyrównać możliwość dostępu

Dynamika postępu technicznego, poprawa jakości, pojawianie się nowych usług i zastosowań technologii informacyjnych wpływa na wszystkie dziedziny życia, wyznacza nowe cele w gospodarce i administracji. Inwencja i wyobraźnia nowych graczy rynkowych wiąż zaskakuje. Sektor, który jeszcze nie tak dawno był całkowicie zmonopolizowany poddaje się dosyć skomplikowanym regulacjom, mającym tworzyć lepsze warunki dla rozwoju konkurencji. Eksperymentowanie nowymi regulacjami może też czasem krępować rynek zamiast go wzmacniać.

Wzrostowi konkurencji w najbardziej atrakcyjnych częściach rynku może też towarzyszyć niekorzystny efekt uboczny - pogłębianie się luki cywilizacyjnej pomiędzy mieszkańcami miast a niektórych biedniejszych regionów wiejskich, a w skali globalnej, pomiędzy państwami bogatszymi i biedniejszymi. Można zakładać, że wolny rynek po jakimś czasie wyrówna te różnice, ale straty społeczne trudnego do oszacowania okresu przejściowego byłyby trudne do nadrobienia.

Wiele już pożądanych lub potencjalnie przydatnych zastosowań środków łączności elektronicznej, szczególnie takich, które wspierają działanie administracji publicznej w kontaktach z obywatelem, ma sens tylko pod warunkiem ich powszechnej dostępności. Dlatego tworzenie warunków do budowy szerokopasmowej infrastruktury telekomunikacyjnej, włącznie z bezpośrednim planowaniem i finansowaniem przedsięwzięć, musi się wpisywać w politykę publiczną, wszędzie tam, gdzie siły rynkowe nie dają jasnej wizji rozwoju.

Dla takich państw jak Polska, która ciągle plasuje się względem stanu rozwoju infrastruktury telekomunikacyjnej w ogonie Europy, realizacja związanych z tym wyzwań to sprawa najwyższej wagi, ponieważ od tego zależy, czy nasza gospodarka w ogóle będzie się liczyć w nowoczesnym świecie.

Samorząd operatorem

Wiele samorządów już zrozumiało znaczenie społecznego zapotrzebowania na dostęp do technologii informacyjnych, wiedząc świetnie z bezpośrednich obserwacji, czy można liczyć na komercyjnych operatorów obecnych na lokalnych rynkach. Zachętą dla samorządów jest możliwość finansowania projektów związanych z rozwojem społeczeństwa informacyjnego z funduszy europejskich. W grę wchodzą niebagatelne kwoty. Tylko w województwach ściany wschodniej jest to 300 mln euro. Jeżeli uświadomić sobie, że to zdecydowanie najszybsza z możliwych metod awansu regionów wiejskich, należałoby się spodziewać wielu odważnych projektów.

Cechy działalności telekomunikacyjnej w warunkach rynkowych to rozwojowa zdolność do łączenia się ze wszystkimi dostępnymi sieciami, umiejętność stałego utrzymania się na najwyższym poziomie technicznym, a także efektywne definiowanie produktów usługowych, pozwalających wygrywać z konkurencją. Dla inwestora publicznego oznacza to w praktyce konieczność nawiązania stałej wielostronnej współpracy z sektorem prywatnym. Budowana za publiczne pieniądze sieć musi być otwarta dla wszystkich chętnych operatorów również ze względu na formalne wymogi finansowania i zasady prawne obowiązujące podmioty o znaczącej pozycji rynkowej.

Mechanizmy takiej współpracy, które odważył się zaproponować Marszałek Województwa Małopolskiego, to po części pionierska praca, również, dlatego, że poglądy na temat sieci i usług w ostatnim czasie wyraźnie ewoluują, czyli np. trudno czerpać wprost z doświadczeń realizowanych wcześniej w innych krajach. Model Małopolskiej Sieci Szerokopasmowej polegałby na tym, aby na terenach zagrożonych wykluczeniem cyfrowym wybudować infrastrukturę - uzupełniającą istniejące, należące do różnych operatorów zasoby - która stanowiłaby regionalną sieć szkieletową. Małopolska sieć będzie się składać z lokalnych sieci szkieletowych, umożliwiających łączenie - na równych zasadach - z ogólnopolskimi sieciami wszystkich zainteresowanych operatorów. Sieć małopolska ma być również otwarta dla wszystkich lokalnych operatorów sieci dostępowych oraz dostawców usług. Projekt ten uzyskał aprobatę Ministerstwa Rozwoju Regionalnego, które chce go prezentować jako wzorcowy przedstawicielom innych województw.

Nawet niektórzy tzw. komercyjni operatorzy, zajęci tradycyjnymi, "nierozwiązywalnymi" problemami z realizacją inwestycji i walką z byłym monopolistą, nie zawsze dostrzegają nowe wyzwania, co oznacza, że wielu z nich może stracić rynki na rzecz nowych graczy.

Specjalzacja: zarządzanie siecią

Wymagania techniczne dla nowoczesnych sieci zmieniają się bardzo szybko, podobnie jak strategie oferowania usług lub prezentowania aplikacji. To stoi w sprzeczności z cyklem planowania przedsięwzięć w ramach administracji. Jeżeli zbudujemy sieć nadmiarową zamkną nas za niegospodarność, jeżeli zbyt ograniczoną, możemy być oskarżeni o sprzyjanie monopolom. Ważniejsze, że błędy w planowaniu spowodują, że w obu przypadkach zostaniemy szybko ominięci przez innych, którzy zrobią to lepiej i taniej, czyli ryzykujemy mniej więcej to samo.

Dosyć trudno jest rozważać strategię wykorzystania infrastruktury, kiedy jej wciąż brakuje, ale zakładając docelowy model, w którym rynek działa w warunkach konkurencji trzeba zauważyć, że jej posiadanie, czy fizyczne kontrolowanie traci na znaczeniu. Ważniejsza jest efektywność wykorzystania zasobów i zdolność dostosowania do oczekiwań użytkowników, zarówno indywidualnych, jak i hurtowych, czyli operatorów i sprzedawców usług.

Samorząd inwestując "własne" pieniądze w budowę sieci telekomunikacyjnej, powinien wybrać w tym celu operatora i umówić się z nim na efekt w postaci ograniczonego w czasie zarządzania infrastrukturą. Odpowiedzialnością tego podmiotu ma być zachowanie zdolności do współpracy ze wszystkimi chętnymi operatorami, czyli odpowiednie dynamiczne skalowanie zarządzanej sieci oraz dostosowanie i unowocześnianie elementów aktywnych. Oznacza to, że trzeba wyłuskać z rynku tych, którzy chcą się specjalizować w zarządzaniu sieciami telekomunikacyjnymi i potrafią ustawić relacje ze wszystkimi operatorami na równoważnych zasadach.

Szczegółowe informacje znajdą Państwo w "Regulaminie konkursu"

• Tonze AW-6660
  
• Sparklan WX-7800A
  

Zapraszamy do współpracy i czekamy na wszelkie pytania na temat produktów OSWAVE i OSBRiDGE.

Pliki do pobrania:

oprogramowanie wersja 1.04R - wersja dla CA8-4, RDAA-81

oprogramowanie wersja 1.04R - wersja dla WLA-5000AP i WLA-5000APv2

OSBRiDGE 24XLG - wersja firmware 1.14R3

Dla HW 5 nie zaleca się wgrywania oprogramowania niższego niż 1.12R.

OSBRiDGE 24XLG – teraz w cenie -   327,05 PLN netto czyli  399,00 PLN brutto.

2007-04-06 Version 1.02R
- Added RF Statistics information page.
- Fixed problem where devices operating in Full Duplex mode would occasionaly drop one of the physical channels.
- Fixed Site Survey in Slave mode which sometimes showed out of date information.

OSBRiDGE 5G - wersja firmware 3.18R

2007-04-10 Version 3.18R

- Optimized Polling Base mode performance effectively doubling per-interface device capacity when operating in Polling Base mode.
- Added support for OSBRiDGE 900M (900MHz AP).
- Added RF Statistics information page.
- Added IP Alias settings in Bridge mode.

OSBRiDGE 5XLi/5GXi - wersja firmware 3.34R

2007-04-05 Version 3.34R <firmware@osbridge.com>

- Added feature to choose both source and destination port while configuring Port Forwarding.
- Added feature to show signal strength using device build-in LED.
- Fixed problem with occasional device configuration loss after DC power failure.
- Fixed problem where device could not negotiate low (1, 2, 5.5, 11Mbps) data rates while operating with another system. [OSBRiDGE 900 XL]

Obserwatorzy rynku telekomunikacyjnego przekonują, że mobilna wersja standardu WiMAX (IEEE 802.16e) coraz częściej przekształca się z czystej teorii w praktyczne wdrożenia. Być może technologia popierana m.in. przez Intela i Motorolę rozpoczęła właśnie swój pęd ku popularności.

Według analityków grupy Sky Light Research standard 802.16e zdecydowanie prowadzi w grupie bezprzewodowych technologii przesyłania danych (pasma licencjonowane). W 2006 r. sprzedaż osprzętu sieciowego do obsługi szerokopasmowych połączeń mobilnych wzrosła o 117 proc. w stosunku do 2005 r., a duża jej część przypadła właśnie urządzeniom kompatybilnym z 802.16e (pomimo, iż WiMAX Forum nadal nie rozpoczęło procesu pełnej certyfikacji sprzętu na zgodność z mobilną wersją standardu). Co prawda Donna Carlson ze Sky Light Research ocenia cały rynek bezprzewodowego dostępu szerokopasmowego jako stosunkowo niewielki (26 tys. stacji bazowych i 1,5 urządzeń CPE - dla końcowych użytkowników sprzedanych w 2006 r.), ale w najbliższych latach ten stan rzeczy ma ulec zmianie.

Również Peter Jarich, analityk Current Analysis, jasno widzi przyszłość mobilnej wersji WiMAX. Pod koniec tego roku lub na początku następnego planowana jest druga faza certyfikacji produktów 802.16e (uwzględniającej wykorzystanie technologii MIMO czy adaptacyjnego formowania wiązki głównej).

Wśród ewentualnych zagrożeń, mogących wpływać na popularność mobilnego WiMAX, eksperci wymieniają brak rdzennego wsparcia tej technologii dla połączeń głosowych oraz przewidywane kłopoty z płynnym przełączaniem sesji (soft handover).

Z okazji wprowadzenia urządzeń do naszej oferty proponujemy specjalną cenę 1139 PLN netto. Promocja ograniczona czasowo i ilościowo.

Szczegóły na temat urządzenia znajdą Państwo w naszym sklepie internetowym:

http://winet.com.pl/sklep/product_info.php?cPath=59&products_id=209 

Sprint Nextel ogłosił, że jako pierwszy operator na świecie zamierza wykorzystać technologię WiMAX do stworzenia sieci mobilnej czwartej generacji (4G).

Na targach CTIA Wireless 2007 przedstawiciele amerykańskiego operatora Sprint Nextel ogłosili plany rozwoju sieci WiMAX. Jeszcze w tym roku mają one zostać uruchomione w 19 amerykańskich miastach. Do końca 2008 r. zaś liczba punktów dostępowych w tej technologii przekroczy 100 mln. Sprint Nextel zamierza także podjąć działania mające na celu upowszechnienie nowych standardów wśród producentów układów scalonych i urządzeń przenośnych. Sprint Nextel ogłosił również, że jako pierwszy operator na świecie zamierza wykorzystać technologię WiMAX do stworzenia sieci mobilnej czwartej generacji (4G). Chce dzięki temu wyprzedzić innych operatorów o co najmniej dwa lata. Ma być to możliwe m.in. dzięki wykorzystaniu istniejącej już infrastruktury.

Alternatywy dla WiMAX

Amerykański Verizon Wireless również rozważa wykorzystanie standardów WiMAX. Przedstawiciele tej firmy biorą jednak pod uwagę także technologie Long Term Evolution i Ultra Mobile Broadband. Verizon Wireless porówuje nie tylko różnice w przepustowości i zasięgu w tych trzech standardach transmisji. Ważne są także koszty wdrożenia, czy podejście producentów rozwiązań sprzętu i urządzeń mobilnych, do każdej z tych technologii.

Ultra Mobile Broadband to konkurencyjna wobec WiMAX technologia będąca rozszerzeniem standardu telefonii komórkowej CDMA2000. Przewagą UMB nad WiMAX mają być znacznie większa przepustowość sieci oraz gwarancja poprawnego funkcjonowania odbiornika nawet, kiedy porusza się on z dużą szybkością. Aktualnie trwają pracę nad standardem IEEE 802.16e pozwalającym na dostęp do sieci z urządzeń poruszających się nawet z prędkościami przekraczającymi 60 km/h. Trzecia z wymienionych technologii - Long Term Evolution - to rozwinięcie systemu telefonii komórkowej trzeciej generacji UMTS. Za główne zadania stojące obecnie przed firmami odpowiedzialnymi za rozwój nowych generacji technologii transmisji bezprzewodowej uważa się: zwiększenie zasięgu nadajników, zmniejszenie czasu dostępu do poszczególnych komórek sieci oraz redukcję kosztów budowy i funkcjonowania urządzeń.

Z kolei Nortel, we współpracy z operatorem sieci satelitarnych Mobile Satellite Ventures, zamierza opracować rozwiązanie przeznaczone dla operatorów miejskich sieci bezprzewodowych i sieci komórkowych 4G. Firma ta wygrała też przetarg na budowę sieci WiMAX na Dominikanie. Wciąż jednak największe kontrakty umykają firmie Nortel. Przegrała ona m.in. - szacowanym na kilka miliardów dolarów - przetarg na budowę sieci WiMAX przez Sprint Nextel. Fakt ten oraz nienajlepsza sytuacja finansowa powodują, że coraz większa liczba analityków odradza kierownictwu Nortela kosztowne inwestycje w WiMAX. "Chcemy zostać czołowym producentem rozwiązań standardu WiMAX" - odpowiada Richard Lowe, kierujący działem odpowiedzialnym za rozwiązania mobilne.

Zapraszamy do skorzytania z tej oferty, nasz zespół odpowie na wszystkie Państwa pytania i wątpliwości związane z tym oprogramowaniem. Jako dystrybutor urządzeń OSBRiDGE posiadamy dużą wiedzię z zakresu konfiguracji tego oprogramownia. Szczegółowe informacje znajdą Państwo również w naszym serwisie.

Będziemy stawiać na lokalnych operatorów oraz na władze samorządowe, choć wiemy, że w branży telekomunikacyjnej to nie będzie popularne - mówi Streżyńska. Przeprowadzonych zostanie około 60 przetargów lokalnych, które teoretycznie mogą wyłonić nowego operatora w każdym z tych regionów. Duże firmy wolałyby, żeby było ich mniej - na przykład 17 wojewódzkich.

Doświadczenia z lokalnymi przetargami na operatorów w latach 90. pokazały, że bez osiągnięcia efektów skali operator nie ma szans rynkowych w starciu z ponadregionalnymi graczami, takimi jak TP SA, sieci komórkowe czy telewizje kablowe - ocenia Marcin Marszałek ze szwajcarskiego Wimax Telecom AG. Od ponad roku firma ta szykuje się do inwestycji na polskim rynku i chciałaby dostać licencję radiową na obszar całego kraju.

Na Urząd Komunikacji Elektronicznej jednak naciskają samorządy lokalne. Postulują, aby częstotliwości były im przydzielane w ogóle bez przetargów. Niektóre z nich (Zielonka, Rzeszów, Kartuzy, Strzyżów, Poznań, Gdańsk) inwestują lub chcą inwestować w municypalną radiową sieć teleinformatyczną, ale boją się o swoje szanse w starciu o licencje z komercyjnymi operatorami. Obawy nie są wyssane z palca. Gdyby UKE nie unieważnił poprzedniego przetargu, to częstotliwości zagarnęłaby prawdopodobnie Telekomunikacja Polska, oferując po prostu najwyższe ceny.

Dlatego UKE chce, aby tym razem kryterium ceny grało mniejszą rolę. Premiowany będzie za to korzystny wpływ na konkurencyjność lokalnego rynku telekomunikacyjnego oraz na interesy samorządów.

Nic nie stoi na przeszkodzie, aby operatorzy współpracowali z władzami lokalnymi w realizacji tych inwestycji - mówi Anna Streżyńska. Operatorzy mają kompetencje i korzystne umowy handlowe z dostawcami sprzętu telekomunikacyjnego.

Współpracujemy ze słowackimi gminami, dzięki czemu samorządy kupują sprzęt po hurtowych stawkach - mówi Marcin Marszałek. Lokalne władze mogą udostępniać publiczne obiekty, na których można postawić urządzenia radiowe, a to teraz jedna z największych bolączek operatorów telekomunikacyjnych. W poprzednim - unieważnionym - przetargu zainteresowanie samorządów lokalnych było minimalne (kilka wniosków na 1,2 tys. złożonych).

UKE ma jednak powody, aby nie stawiać wyłącznie na duże komercyjne firmy. Przed trzema laty częstotliwości radiowe otrzymały cztery firmy, ale tylko Netia i NASK uruchomiły usługi w sieci WiMAX na większą skalę. Amerykański Clearwire mozoli się ze swoją siecią i trudno przewidzieć, kiedy wystartuje.

Polska Telefonia Cyfrowa natomiast chomikuje częstotliwości, ale nie spieszy się z inwestycjami, bo woli rozbudowywać swoją sieć UMTS.

W najbliższym przetargu Urząd Komunikacji Elektronicznej będzie zwracał większą uwagę na zobowiązania do realizacji inwestycji. Kto obieca szybszą budowę sieci i będzie bardziej wiarygodnym inwestorem, dostanie więcej punktów.

Amerykańska firma EM-SEC Technologies poinformowała o zakończeniu testów i planach wprowadzenia do sprzedaży farby skutecznie blokującej... sygnał sieci Wi-Fi. Rozwiązanie to przeznaczone jest dla firm i instytucji, które korzystają z bezprzewodowych sieci i chcą skutecznie zabezpieczyć się przed intruzami.

Radni PO proponują aby w ramach wielousługowej infrastruktury teleinformatycznej, która opiera się na wysokowydajnym systemie radiowym można było uruchomić następujące usługi: profesjonalną telefonię internetową w ramach wszystkich jednostek miejskich, wewnętrzną sieć do zarządzania m.in. budżetem jednostek oświatowych w zakresie planowania, bieżącą kontrolę wykonania i sprawozdawczości, poszerzenie obszaru objętego wizyjnym monitoringiem miejskim, centralne i adaptacyjne sterowanie sygnalizacją świetlną na skrzyżowaniach, łączność w sytuacjach kryzysowych, i wreszcie bezprzewodowy oraz darmowy dostęp do internetu dla mieszkańców Kalisza.

Sieć taka sprawdziła się już w Rzeszowie. Tam mieszkańcy ponad 60% powierzchni miasta objęci już są zasięgiem sieci, dzięki której mogą bezpłatnie korzystać z internetu. Władze Rzeszowa przygotowują się do kolejnych etapów inwestycji polegającej na pokryciu zasięgiem całego miasta. Inwestycja kosztował dotąd ok. 10 mln zł. Większość sfinansowała jednak Unia Europejska. Samo miasto wydało nieco ponad 2 mln zł. To tyle ile wynosi roczna dotacja dla Hali Widowiskowo-Sportowej „Winiary Arena” z budżetu Kalisza. Co roku miasto rozstrzyga przetarg na konserwacje sieci oraz udostępnienie sygnału internetu o odpowiednich parametrach. Kosztuje to rocznie ok. 600 000,00 zł, a w roku bieżącym przetarg wygrała Telekomunikacja Polska S.A.

Innowacyjne rozwiązanie nie tylko jest elementem rozwoju i postępu cywilizacyjnego miasta, ale także silnym czynnikiem promocyjnym i miastotwórczym. Coraz więcej miejscowości w Polsce przystępuje do takich inwestycji. Miasto Rzeszów natomiast przyjmuje coraz więcej delegacji samorządowców zainteresowanych szczegółami tego przedsięwzięcia. Tylko w bieżącym tygodniu (26 – 30 marca 2007 r.) Prezydent Rzeszowa przyjął delegacje z Brzegu i Tczewa. Na następny tydzień już ma umówionych samorządowców z Bydgoszczy i Częstochowy. Co miesiąc Rzeszów obsługuje po kilka takich delegacji. Klub radnych PO nawiązał także kontakt roboczy z władzami miasta Rzeszowa i zapowiedział swoje wstępne zainteresowanie organizacją wyjazdu roboczego kaliskich samorządowców. Stworzona tam inwestycja nosi nazwę Regionalnej Sieci Szerokopasmowej Aglomeracji Rzeszowskiej i można o jej szczegółach poczytać w internecie.

Wraz z budową sieci i systematycznym udostępnianiem coraz większej ilości Kaliszan sygnału internetowego radni PO chcą, aby rozwijała się także w naszym mieście e-administracja. Ideą e-administracji jest zdalna obsługa mieszkańców potrzebujących rozwiązać swoje codzienne sprawy i problemy w urzędzie. E-administracja jest już rozpowszechniona na świecie, rozwija się także w Polsce. Pionierem rozwiązań w tym zakresie, a jednocześnie niekwestionowanym obecnie liderem tego typu rozwiązań jest Urząd Miasta Gdańska.

W Gdańsku bowiem zdecydowaną większość spraw można już załatwić siedząc przed klawiaturą i monitorem komputera. Wszystkie formularze wniosków i podań, opracowane są na stronie E-urzędu w formie internetowych modułów, które to można wypełnić i wysłać elektronicznie nie wychodząc z domu. Pracownik samorządowy w ciągu 72 godzin od przesłania formularza, kontaktuje się z mieszkańcem w celu potwierdzenia złożenia wniosku. Pracownik ten omawia też wtedy z klientem administracji samorządowej dalszą procedurę i wymogi formalne oraz udziela informacji o konieczności załączenia innych dokumentów i opłat, celem zakończenia postępowania. Dokumenty te, w bezpiecznej formie elektronicznej obiegają wszystkie komórki i wydziały magistratu, których sprawa dotyczy. Mieszkaniec ma na każdym etapie obiegu dokumentu możliwość sprawdzenia na jakim są etapie i kto personalnie obecnie za sprawę odpowiada. Tak samo pełną kontrole i przegląd spraw mają kierownicy poszczególnych komórek lub wydziałów.

Klub radnych PO także w tym przypadku nawiązał kontakt roboczy z gdańskimi samorządowcami. Celem kontaktu jest wymiana doświadczeń w zakresie tworzenia E-urzędu oraz wspólne konsultacje przy tworzeniu projektu związanego z internetem radiowym dla naszych miast. Gdańsk bowiem także zamierza przystąpić do realizacji takiej inwestycji na terenie miasta!

Przejdź do: Konferencja prasowa Platformy Obywatelskiej dotyczącej Internetu i e-urzędu dla Kalisza

Pobierz wniosek PO dotyczący budowa bezprzewodowej sieci miejskiej dystrybuującej internet drogą radiową

Czytaj więcej o internecie w Rzeszowie - Regionalna Sieć Szerokopasmowa Aglomeracji Rzeszowskiej

Jak twierdzą analitycy Infonetics Research w ubiegłym roku światowe przychody ze sprzedaży osprzętu do tworzenia i obsługi sieci WLAN osiągnęły pułap 2,8 mld USD i były o 18 proc. większe niż w 2005 r. Jest to trzeci z kolei rok, w którym zanotowano dwucyfrowy wzrost dynamiki sprzedaży urządzeń do budowania bezprzewodowych sieci lokalnych.

Raport Infonetics Research obejmuje autonomiczne oraz zależne punkty dostępowe, szerokopasmowe routery, mostki, kontrolery, karty sieciowe i przełączniki WLAN. Największy udział w segmencie osprzętu bezprzewodowych sieci komputerowych miały w 2006 r. przełączniki - odpowiadają one za 27 proc. wszystkich odnotowanych przychodów. Ubiegły rok oznaczał także wzrost sprzedaży urządzeń dostosowanych do obsługi prestandardu IEEE 802.11n (MIMO).

Według firmy analitycznej światowy rynek WLAN będzie rósł lawinowo. W latach 2006-2010 sprzedaż wzrośnie o 51 proc. i wyniesie pod koniec prognozowanego okresu aż 4,3 mld USD. Duża część tych przychodów będzie pochodziła z osprzętu dedykowanego korporacjom (już w ubiegłym roku sprzedaż rozwiązań WLAN dla największych firm wzrosła o 24 proc.).

Liderem wśród produktów WLAN, według Infonetics Research, jest Cisco (wraz z Linksys). Kolejne miejsca zajmują: Netgear, D-Link, Aruba oraz Motorola.

Połączenia 802.16 m będą oparte na technologiach OFDM i MIMO. Rozwiązania takie przesyłające dane drogą radiową z szybkością dochodzącą do 1 Gb/s zademonstrowała już japońska firma NTT DoCoMo. Połączenia 802.16 m będą zgodne z połączeniami 802.16e i będą obsługiwać zarówno stałych, jak i mobilnych użytkowników.

Sprzęt 802.16 m będzie wyposażony w wiele anten (co najmniej cztery), co stawia nowe wyzwania przed producentami takich rozwiązań, szczególnie przenośnych. Analitycy przewidują jednocześnie, że nowy standard może wymusić działania zmierzające do integrowania dwóch rywalizujących obecnie ze sobą środowisk pracy (3G i WiMAX) i spowoduje, że ITU spojrzy wreszcie przychylniejszym okiem na technologię WiMAX. Aby tak się stało, musi jednak upłynąć jeszcze trochę czasu.

Pomimo, iż do 2011 r. sprzedaż infrastruktury do świadczenia usług w standardzie WiMAX, będzie corocznie wzrastać o ok. 50 proc., to pod koniec badanego okresu udziały tej technologii w globalnym rynku telekomunikacyjnym wyniosą jedynie 5 proc. W tym czasie telefonia komórkowa trzeciej generacji (różne wersje WCDMA - Wideband Code Division Multiple Access), wywodząca się z tradycyjnych usług głosowych zdecydowanie zyska na znaczeniu. Popularny w Europie standard UMTS (3G) umocni swą pozycję, szczególnie do promowanego np. w USA rozwiązania Ev-DO (Evoluion-Data Optimized), wykorzystywanego jednak przede wszystkim do transmisji danych.

Technologia WiMAX (World Interoperability for Microwave Access) jest silnie wspierana przez takich gigantów, jak m.in. Intel, Motorola, Nokia, Nortel, Samsung, jako alternatywa dla sieci komórkowych (GSM/CDMA/WCDMA). Za tą alternatywą stoją konkretne właściwości, wśród których na uwagę zasługują przede wszystkim kwestie związane z odległością (teoretycznie sygnał użyteczny do kilkudziesięciu kilometrów od stacji bazowej), uzyskiwanymi przepływnościami (kilkanaście megabitów na pojedynczego odbiorcę) oraz względnie tanimi urządzeniami dla użytkowników końcowych (CPE - Customer Premise Equipment). Wraz z wprowadzeniem mobilnej wersji standardu WiMAX (802.16e) niektórzy analitycy przewidywali, że szybko stanie się on poważną konkurencją dla sieci komórkowych. Według Grega Collinsa z Dell'Oro Group tak się jednak nie stanie, przynajmniej w ciągu najbliższych lat (raport firmy obejmuje lata 2006-2011). W 2011 r. wartość sprzedaży rozwiązań WiMAX (urządzenia końcowe i elementy świadczenia usług, bez kosztów ponoszonych przez operatorów), według Dell'Oro, wyniesie 2 miliardy USD.

Głównym powodem, dla którego WiMAX będzie musiał dłużej szukać swojej niszy rynkowej, jest brak wsparcia tej technologii dla przesyłania głosu. Standard ten raczej miał być sprawnym narzędziem do świadczenia usług dostępowych do Internetu (połączenia telefoniczne na bazie Voice over IP), często na terenach trudno dostępnych na BTS-ów sieci komórkowych lub nieatrakcyjnych dla operatora ze względu na koszty instalacji infrastruktury. Tymczasem wielu z nich woli obecnie wybrać ścieżkę rozwoju polegającą na rozbudowywanie sieci 2G (GSM, CDMA) to telefonii trzeciej generacji (UMTS) i wyższych (3,5G), takich jak HSDPA (High Speed Downlink Packet Access), HSUPA (High Speed Uplink Packet Access), czy LTE (Long-Term Evolution). W tym kierunku podążają nawet dość egzotyczne, z naszego punktu widzenia, kraje (Indie, Brazylia, Korea Południowa), które nie chcą szerzej inwestować w WiMAX, a spodziewają się za to dużych zysków z opłat roamingowych, dokonywanych przez podróżnych, wykorzystujących sieci GSM/CDMA/WCDMA.

Podczas odbywającej się w tym tygodniu w Las Vegas imprezy International Consument Electronic Show (CES) Wi-FI Allianace przedstawi specyfikację WPS (Wi-Fi Protection Setup), która ma ułatwić proces ustawiania zabezpieczeń w bezprzewodowych LAN. Grupa ma także ujawnić pierwsze urządzenie certyfikowane w ramach WPS, chociaż zapewne minie kilka miesięcy zanim takie urządzenia pojawią się na rynku.

Bezpieczeństwo WiFi zostało w znacznym stopniu poprawione odkąd kilka lat temu pierwsi użytkownicy domowi zaczęli stosować sieci bezprzewodowe. Jednak większość użytkowników domowych nie stosuje dostępnych narzędzi, ponieważ są one dla nich zbyt trudne w obsłudze. WPS redukuje liczbę kroków wymaganych przy zabezpieczaniu sieci.

Dostawcy dostarczają swoje własne rozwiązania upraszczające ustawianie systemu bezpieczeństwa, jednak powszechnie oczekiwana jest standardowa technologia, która będzie mogła być używana przez wszystkich dostawców w punktach dostepowych i urządzeniach. W projektowaniu WPS uczestniczą m.in. Intel, Microsoft, Cisco i Linksys.

Systemy zabezpieczeń bezprzewodowych LAN, obejmujące aktualny standard WPA 2 (Wi-Fi Protection Access 2), szyfrują ruch i wymagają uwierzytelnienia użytkownika przy dostępie do sieci. Tradycyjnie, użytkownicy domowi ustawiający nowe WLAN musza utworzyć nazwę sieci i hasło dla dostępu dla punktu dostepowego, a następnie wybierają nazwę i hasło dla każdego nowego urządzenia dodawanego do sieci.

WPS zapewnia automatyczne generowanie nazwy sieci przez punkt dostępowy. Użytkownik może dołączyć klienta do zabezpieczonej sieci podając PIN lub naciskając specjalny klawisz punkcie dostępowym i kliencie. Jeszcze w tym roku Wi-Fi Alliance zamierza certyfikować produkty, które stosować będą tokeny lub karty wkładane przez użytkownika do urządzenia.

Według badań Jupiter Research tylko 60 proc. użytkowników sieci bezprzewodowych zabezpiecza swoje sieci, a głównym tego powodem jest brak szerszej wiedzy o dostępnych technologiach zabezpieczeń. Ułatwienia w ustawianiu zabezpieczeń mogą zmienić te statystyki.

Na pierwszy rzut oka pomysł wydaje się atrakcyjny: Internet dla każdego i to za darmo. Jednak chwila namysłu sprawia, że zaczynamy dostrzegać jego ciemne strony. Gdy pomyślę, jak dostęp Wi-Fi w miastach mógłby wyglądać w polskich realiach, to uczucie, jakiego doświadczam, mogę określić jako socjalistyczne déja vu.

A więc przede wszystkim objęcie miast darmowym dostępem Wi-Fi musiałoby oznaczać śmierć wielu lokalnych dostawców (ISP). Tymczasem to im - sieciom obejmującym osiedle, ulicę albo wręcz grupę przyjaciół - zawdzięczamy błyskawiczny wzrost liczby gospodarstw domowych ze stałym dostępem do Internetu. Niby na początku nikt by tego nie odczuł - po prostu ludzie dostawaliby za darmo to, za co wcześniej musieli płacić. Ale po pewnym czasie musiałaby nastąpić jedna z trzech rzeczy, którą co starsi Czytelnicy pamiętają z socjalizmu: "puste półki", reglamentacja albo lawinowy wzrost kosztów.

Moi znajomi mówią: nie ma takiej rury, której nie dałoby się zatkać. Ktokolwiek miał w tym momencie tzw. kosmate myśli, niechaj je porzuci: chodzi o to, że każde łącze, którego przepustowości się nie kontroluje, ulega po pewnym czasie całkowitemu wysyceniu. Jeśli miasto nie byłoby przygotowane na lawinowy wzrost kosztów utrzymania sieci (a dochodów gmin nie da się podwyższyć ot, tak), to w darmowych sieciach miejskich musiałaby nastąpić degradacja łączności ("puste półki"). No chyba że... problem rozwiązano by reglamentacją. Tak właśnie poradziło sobie miasto San Francisco, gdzie pasmo na pojedynczego użytkownika ograniczono do 256 kb/s. Dziś może to wystarcza wielu Polakom, ale osoby o większych potrzebach (w tym niżej podpisany) musiałyby i tak wykupić komercyjne łącze. Nie omieszkałbym zapytać przy tym lokalnych polityków, dlaczego muszę za Internet płacić dwa razy: pierwszy raz w podatkach za "darmowe" (ale bezużyteczne) miejskie Wi-Fi, drugi raz - za dostęp na zasadach komercyjnych. Dodam, że z powodu "wykoszenia" z rynku drobnych ISP byłbym skazany na droższy dostęp oferowany przez gigantów (TP S.A., Chello, itd.)

Efektem byłaby też monopolizacja rynku. Jakoś nie chce mi się wierzyć, że miejski monopolista miałby łagodniejsze serduszko dla swoich klientów niż inni monopoliści. Wiecznie zajęty helpdesk, niekompatybilność sprzętu i oprogramowania, reklamacje rozwiązywane na święty nigdy - tak wyglądałaby codzienność Wi-Fi w darmowej sieci miejskiej.

Wreszcie jakaś gazeta dokonałaby analizy ruchu i okazałoby się, że np. połowa bitów przelatujących w powietrzu za miejskie pieniądze to pornografia, pirackie pliki MP3 i DivX oraz spam. Już widzę te tytuły w prasie: Zamiast łatać dziury w drogach i budować przedszkola płacimy za gołe d... - grzmiałby jakiś lokalny "ekspresiak", przy akompaniamencie polityków wszelkiej maści. Nawiasem mówiąc, byłyby to argumenty słuszne. Wtedy cały interes zostałby sprzedany jakiemuś telekomowi, który - pozbawiony konkurencji lokalnych ISP - pokazałby nam, gdzie raki zimują.

Gdybym był więc mieszkańcem Manchesteru, starałbym się namówić rajców, by pozostawili pole lokalnym providerom, a miliony funtów przeznaczyli na rozbudowę infrastruktury backbone albo - jeszcze lepiej - na klub piłkarski. Może Tomasz Kuszczak częściej stawałby na bramce...

Komisja ma nadzieję, że jej działania doprowadzą do sytuacji, w której dostawcy bezprzewodowych produktów SRD będą mieli pewność, że oferowane przez nie rozwiązania będą pracować poprawnie we wszystkich krajach należących do Unii Europejskiej.

Komisja zajmuje się też częstotliwościami z zakresu UHF (Ultra High Frequency), używanymi przez systemy identyfikacji radiowej RFID (Radio Frequency Identification). Systemy takie (oparte na znacznikach dołączanych do produktów, z których dane są odczytywane drogą radiową przez specjalne czytniki) stają się w ostatnim czasie coraz bardziej popularne w firmach.

Badania przeprowadzone przez Komisję pokazały, że obroty na rynku produktów SRD mogą się zamknąć w 2009 roku kwotą 25 mld euro. Szczególnie dużą dynamikę wzrostu można zaobserwować na rynku produktów RFID. Przewiduje się, że obroty na rynku usług i produktów RFID wyniosą w 2010 roku, w 15 zachodnioeuropejskich krajach należących do Unii Europejskiej, ok. 4 mld USD.

Jak będziesz na wsi, to patrz na wieże kościelne" - mówi Wojciech Apel, jeden z szefów Śląskich Sieci Światłowodowych. Cóż takiego mają wieże do rozwoju infrastruktury dostępowej do Internetu? Bardzo wiele. Otóż na tych wieżach nierzadko bowiem dostrzec można urządzenia nadawcze sieci Wi-Fi, które swoim zasięgiem obejmują obszar małej miejscowości. A wieża kościelna to zazwyczaj w takiej okolicy najwyższy obiekt. Ktoś udostępnia w ten sposób łącze DSL, tak że mogą ze stałego dostępu do Internetu korzystać za małe pieniądze wszyscy mieszkańcy. "To zjawisko dzisiaj doprawdy masowe, w szczególności na obszarach wiejskich. Co prawda nie do tego miało służyć Wi-Fi, ale w Polsce, jak widać, służy z powodzeniem" - dodaje Wojciech Apel.

Imię jego legion

Ów nieoczekiwany, prowincjonalny mariaż Kościoła ze społeczeństwem informacyjnym to oczywiście tylko czubek góry lodowej. Fenomen wzrostu liczby lokalnych, małych dostawców Internetu czy społecznościowych sieci osiedlowych to zjawisko charakterystyczne dla polskiego rynku, trudne do zaobserwowania w krajach Europy Zachodniej. "Oceniamy, że użytkownicy tego rodzaju sieci to 20-25% polskiego rynku dostępu szerokopasmowego" - mówi Jacek Borgiel, wiceprezes giełdowej spółki Hyperion, która zajmuje się konsolidacją tego rynku. To bardzo dużo - więcej niż mają telewizje kablowe i połowa tego co ma Telekomunikacja Polska. W liczbach bezwzględnych przekłada się to na 600-800 tys. użytkowników dostępu szerokopasmowego. Rynek ten jest - z uwagi na jego rozproszenie - trudny do dokładnego zmierzenia, ale podawane liczby wynikają także z badań typowo konsumenckich, w których użytkownicy Internetu są pytani o to, z usług jakiego operatora korzystają.

"Historycznych korzeni rozwoju tego rynku należy szukać w końcu lat 90., gdy wśród konsumentów istniało ogromne zapotrzebowanie na dostęp do Internetu, którego w ogóle nie byli w stanie zaspokoić duzi operatorzy" - mówi Wojciech Apel. Telekomunikacja Polska udostępniała wtedy jedynie dial-up, dopiero potem pewną namiastkę dostępu szerokopasmowego w postaci usługi SDI. Ciśnienie rynku, którego potencjał był wyraźnie zlekceważony przez TP, doprowadził do wyzwolenia się lokalnych inicjatyw, do skrzykiwania się razem grup mieszkańców bloku czy osiedla, którzy zrzucali się na wspólny, szerokopasmowy dostęp do Internetu. Z czasem ze względów praktycznych te inicjatywy zaczynały przybierać formy działalności gospodarczej, ale silny akcent społecznościowy jest nadal obecny w wielu małych, lokalnych sieciach. "To było, oczywiście, zderzenie się pewnych filozofii działania. Z jednej strony podejście wyrosłe z ducha Internetu, czyli wspólnego działania dla dobra ogółu, z drugiej zaś traktowanie dostępu do Internetu jako zwykłej usługi świadczonej ludności przez duże podmioty gospodarcze" - uważa Wojciech Apel.

Być może właśnie odmienność tych filozofii sprawiła, że fenomen sieci osiedlowych okazał się tak trwały. "Oczywiście cały czas postępuje konsolidacja tego rynku. Sieci łączą się ze sobą i chodzi tu często nie tyle o przejęcie infrastruktury, która czasem ma bardzo różną jakość, ale przede wszystkim o przejęcie bazy klientów" - mówi Miłosz Segowia, dyrektor Działu Usług Telekomunikacyjnych w firmie ATM. "Jednak nie wszystkim właścicielom takich sieci odpowiada prosta sprzedaż posiadanego biznesu - wolą łączyć się w pewnego rodzaju konsorcja z innymi, podobnymi sieciami, tak aby nie utracić ich społecznościowego ducha" - dodaje. To zjawisko widać m.in. na rynku krakowskim. Jednak działalność takich firm jak Spry czy Hyperion stopniowo doprowadza do redukcji liczby małych podmiotów.

Ile jest takich sieci? "Tego dokładnie nikt nie wie. Na pewno jest kilkadziesiąt sieci, które mają po kilka i więcej tysięcy użytkowników. Takich, które obsługują ich do tysiąca, jest pewnie z kilkaset" - mówi Miłosz Segowia. W dużych miastach działa przynajmniej po kilku takich operatorów. Na przykład w Rybniku to sieć Rybnet, o której pewnie poza lokalną okolicą mało kto słyszał, a która ma kilka tysięcy użytkowników dostępu ethernetowego. Często tacy operatorzy lokalizują się na obrzeżach dużych aglomeracji, gdzie widać bardzo gwałtowny napływ nowych mieszkańców, a gdzie za rosnącym popytem zupełnie nie nadążają duzi operatorzy. Tak rośnie np. firma Konstancin .Net działająca na południowych obrzeżach Warszawy - dynamicznie i elastycznie dopasowując się do lokalnych potrzeb klientów, całkowicie pozbawiona obciążeń korporacyjnych charakterystycznych dla każdego dużego operatora.

Te podmioty są bardzo poważnym klientem dla wielu liczących się, dużych operatorów w Polsce - jak ATM, Energis czy Crowley. To lokalni operatorzy, a nie korporacje, kupują łącza o naprawdę dużej przepustowości, nawet po kilkaset Mb/s. Dlatego funkcjonowanie tych małych operatorów tworzy pewnego rodzaju ekonomiczny ekosystem, zapewniający przetrwanie lokalnym dealerom sprzętu sieciowego, jak i rozwój dużych alternatywnych operatorów transmisji danych. Polska B budzi duże zainteresowania dostawców sprzętu dostępowego - mali operatorzy dostępu szerokopasmowego tworzą bowiem rynek, który jest mniejszy jedynie od Telekomunikacji Polskiej.

"Operatorzy lokalni wyrośli na prostym dostępie, ale dzisiaj klienci chcą mieć nowe usługi, jak VoIP, triple play czy Video on Demand" - uważa Miłosz Segovia. Okazuje się jednak, że wiele tych lokalnych sieci jest pod względem infrastruktury mocno niedoinwestowanych, tak że ich sieć nie pozwala na proste oferowanie takich usług. Liczy się także efekt skali - żeby usługi IPTV były opłacalne, trzeba mieć przynajmniej kilkadziesiąt tysięcy klientów, podobnie kilka tysięcy dla telefonii VoIP. Dlatego też m.in. pojawiła się oferta outsourcingu takich usług, nakierowana właśnie na małe lokalne sieci - na tym wyrosła np. poznańska spółka Inotel.

Mali operatorzy nadal jednak wygrywają ceną (na poziomie 40 zł miesięcznie za łącze 1-4 Mb/s), jak i możliwością działania w ramach swojej sieci z dostępem o przepustowościach 100 Mb/s. Wiele z tych sieci bowiem to rozwiązania ethernetowe, czasem uzupełnianie szybką "radiówką", a więc takie, których nie zapewniają żadni duzi operatorzy koncentrujący się na rozwiązaniach xDSL. Tajemnicą poliszynela jest również efekt owego społecznościowego charakteru małych sieci, przejawiający się w funkcjonowaniu lokalnych repozytoriów wszelakiego multimedialnego, lokalnego kontentu - chociażby najnowszych hitów filmowych DVD. Takie osiedlowe wideo na życzenie jest oczywiście na bakier z prawem, ale o ile w publicznym Internecie takie repozytorium byłoby rychło rozbite przez antypirackie działania policji czy prokuratury, o tyle w małej, lokalnej sieci jest trudne do wykrycia i na pewno stanowi silny element lojalnościowy dla jej użytkowników, kuszonych kolejnymi kampaniami reklamowymi Neostrady.

Sytuacja na rynku może się jednak istotnie zmienić za spra-wą dwóch czynników. Po pierwsze, masowe usługi dostępowe w technologii WiMAX będzie oferować w przyszłym roku Netia i Clearwire - tutaj jednak wiele zależeć będzie od poziomu cen usług dostępowych w tych sieciach. Po drugie zaś, w przyszłym roku powinno być już widać efekty regulacji rynku telekomunikacyjnego w postaci uwolnienia pętli lokalnej i bitstream acces, kiedy prawdopodobnie bardzo duża rzesza różnych podmiotów pod własnym brandem będzie oferować różnorodne usługi dostępowe w technologii xDSL. Nadal jednak pozostanie "twarda" grupa lokalnych sieci zainteresowanych naprawdę szybkim dostępem realizowanym w technologii ETTH (Ethernet to the Home). Jak na razie żaden z dużych operatorów w Polsce nie mówi nic o świadczeniu takich usług na rynku masowym.

Firma uważa, że jest to niezbędne w obliczu ofensywy standardu 802.11n. W opinii specjalistów, w 2008 r. wszystkie nowe punkty dostępowe będą już wspierać połączenia Gigabit Ethernet. Oczekuje się, pierwsze interfejsy 802.11n pojawią się w notebookach już w 2007 r. Wiele z nich będzie opartych na układach scalonych produkowanych przez firmę Atheros.

Chociaż większość urządzeń bezprzewodowych stosowanych w domu oraz w małych firmach będzie w dającej się przewidzieć przyszłości wymieniać dane z Internetem z szybkością nie większą niż 20 Mb/s, to w przypadku punktów dostępów sprawa przedstawią się inaczej. Będą one musiały wspierać połączenia Gigabit Ethernet, które są niezbędne w przypadku uruchamiania aplikacji multimedialnych, które muszą bardzo szybko wymieniać dane w obrębie jeden sieci LAN czy budynku.

Właśnie dlatego Atheros kupił ostatnio tajwańską firmę Attansic, która specjalizuje się w technologii Gigabit Ethernet. Atheros ujawnił też, że współpracuje z firmą Microsoftem, który chce wprowadzić technologię Wi-Fi do systemu operacyjnego Windows CE. W drugiej połowie 2007 r. mają wejść na rynek pierwsze urządzenia z zagnieżdżonym systemem Windows (takie jak np. telefony), które będą zawierać układy scalone produkowane przez Atheros.

Wśród propagatorów darmowego publicznego dostępu do internetu dominuje pogląd iż, instalacja radiowych sieci WiFi jest nieskomplikowana, a ich wdrożenie niezbędne jest dla szybkiego rozwoju miast. Innego zdania jest Tomasz Chlebowski, dyrektor Handlowy NASK. Według niego, uruchomienie i efektywne zarządzanie tego typu projektami to mrzonki. Podczas "III Forum na rzecz usług szerokopasmowych" przekonywał, iż dużo bardziej opłacalne i wydajne jest działanie administracji wspólnie z biznesem. "Nie znalazłem takiego miasta na świecie, które oferowałoby darmowy dostęp dla wszystkich, na całym terenie aglomeracji, dłużej niż przez dwa lata" - mówił Chlebowski.

Wśród minusów projektów całkowicie finansowanych przez miasto (a więc z podatków) Tomasz Chlebowski wymienia przede wszystkim brak środków i rzeczywistej motywacji do unowocześniania takich sieci. Problemami są także niska jakość połączeń, zakłócenia oraz słaby poziom bezpieczeństwa. Główną przeszkodą jest zaś nieopłacalność. W przypadku zapewnianego przez miasto darmowego dostępu, część mieszkańców płaci (w ramach podatków) za usługi z których nie będzie korzystać a dostępu do Internetu nie można uznać za usługę komunalną.

Maciej Kozłowski, szef NASK, podczas konferencji Computerworld mówił o najnowszych trendach rynkowych, podsumował także początki internetu i rozwój sieci w naszym kraju. Zapraszamy do obejrzenia wywiadu jakiego Maciej Kozłowski udzielił IDG z okazji obchodzonej niedawno rocznicy 15-lecia działania internetu w Polsce. 17 sierpnia 1991 r. - z Polski za pośrednictwem połączenia TCP/IP wysłana została pierwsza wiadomość elektroniczna.

Prace nad projektem budowy szerokopasmowego dostępu do internetu w regionie świętokrzyskim zostały rozpoczęte w 2002 roku przez Politechnikę Świętokrzyską, Świętokrzyskie Centrum Innowacji i Transferu Technologii oraz Naukową i Akademicką Sieć Komputerową - NASK. Do grupy tej wkrótce dołączyli przedstawiciele jednostek samorządowych województwa.

W rezultacie wspólnych działań powstał projekt "e-świętokrzyskie" składający się z trzech uzupełniających się części, w tym "e-świętokrzyskie - budowa sieci radiowej".

Kwota dofinansowania przeznaczona na budowę społeczeństwa informacyjnego w województwie świętokrzyskim - około 2,5 mln Euro - sprawiła, że nie było możliwe zrealizowanie programu "e-świętokrzyskie" w pełnym zakresie, a projektu "e-świętokrzyskie - budowa sieci radiowej" pokrywającego swoim zasięgiem całe województwo.

Dobiegający obecnie końca projekt, w ramach którego NASK instaluje stacje bazowe w sześciu miastach województwa (w Kielcach, Końskich, Jędrzejowie, Grzybowie, Ostrowcu Świętokrzyskim i Sandomierzu), zapewnia dostęp do internetu na obszarze 64% powierzchni regionu. Szczególnie ważne jest to, że dzięki zastosowaniu techniki radiowej, w zakresie działania sieci radiowej budowanej przez NASK znajdują się tereny zaliczane do słabiej zurbanizowanych, gdzie często nie dociera infrastruktura innych operatorów.

Projekt zapewnia podłączenie do internetu z odpowiednią jakością i za rozsądną cenę. Dzięki dofinansowaniu przez Unię Europejską ceny usług obliczane kosztowo będą konkurencyjne.

Kielce to już siódme miasto, po Warszawie, Gdańsku, Gdyni, Katowicach, Krakowie i Poznaniu, w którym NASK zastosował technologię bezprzewodową do rozwoju usług telekomunikacyjnych, wykorzystując koncesjonowane pasmo radiowe 3,6-3,8 GHz.

W skład grupy wchodzą takie firmy, jak Samsung, Sony, LG Electronics i Matsushita (Panasonic). WirelessHD Special Interest Group chce opracować propozycję standardu w pierwszej połowie 2007 r. i ma nadzieję, że wkrótce potem zostanie on ratyfikowany, wygrywając ostatecznie rywalizację w tym środowisku z takimi technologiami, jak Wi-Fi czy UWB. Oznacza to, że pierwsze produkty zgodne z nowym standardem mogą pojawić się na rynku w 2008 r.

Urządzenia zgodne ze standardem WirelessHD będą transmitować dane z gigabitowymi szybkościami (na początek 2 do 5 Gb/s, a następnie nawet do 20 Gb/s)w paśmie częstotliwości ok. 60 GHz. Pasmo to ma swoje zalety, ale również wady. Jedną z wad jest to, że sygnały transmitowane w paśmie częstotliwości 60 GHz (w przeciwieństwie do sygnałów transmitowanych w pasmach o niższych częstotliwościach) są bardzo czułe na zakłócenia i odbiornik powinien się znajdować w polu widzenia nadajnika. Jest to trudne w przypadku zastosowań domowych, gdzie mieszkańcy przemieszczają się z miejsca na miejsce. Dlatego standard przewiduje stosowanie technologii tzw. inteligentnych anten oraz mechanizmów korygujących błędy, dzięki którym jakość przesyłanych obrazów nie ulega degradacji.

Standard pozwoli przesyłać obrazy HDTV (High Definition TV) na odległość kilku metrów. Przyjęto założenie,że w jednym pomieszczeniu będzie można budować dwa połączenia bezprzewodowe (wykorzystywane do transmitowania danych HDTV w trybie 1080p), które nie zakłócają się wzajemnie. Tryb 1080p oznacza, że rozdzielczość obrazu HDTV wynosi 1080 linii w pionie ("p" oznacza, że jest to obraz bez przeplotu).

        Kolejna zmiana w Prawie telekomunikacyjnym wynika z doświadczeń Urzędu Komunikacji Elektronicznej, któremu kryterium ceny wiąże ręce, uniemożliwiając przekazanie zainteresowanym gminom i powiatom częstotliwości WiMAX. W ogłoszonych rok temu 317 przetargach powiatowych na te częstotliwości decydowała cena. W 270 przypadkach wygrała więc Telekomunikacja Polska, dysponująca ogromnymi pieniędzmi. "Przetarg , który miał być przetargiem lokalnym był źle zorganizowany i ponownie zmonopolizowałby rynek" - stwierdziła Anna Streżyńska, prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej na spotkaniu z samorządowcami w Bydgoszczy. Już na wiosnę br. podjęła więc decyzję, aby wszcząć prace nad unieważnieniem przetargów.

Unieważnić jeden po drugim
      

      Ten proces jest żmudny i czasochłonny, ponieważ decyzje o unieważnieniu wyników należy podjąć oddzielnie dla każdego postępowania po ponownym przeanalizowaniu wszystkich ofert. Tych zaś wpłynęło łącznie 1201. Na dodatek należy zajrzeć do każdych z czterech egzemplarzy przedłożonych ofert. Na podstawie dotychczasowych ustaleń komisji ds. oceny wyników przetargów powiatowych i prac komisji przetargowych w poszczególnych oddziałach UKE potwierdziły się wcześniejsze wątpliwości. Nieprawidłowo przeprowadzone badania zgodności ofert z wymaganiami formalnymi określonymi w dokumentacji przetargowej spowodowały, iż jednakowo brzmiące oferty były różnie oceniane w świetle tych samych postanowień dokumentacji przetargowych i w rezultacie przyjmowane lub odrzucane z naruszeniem prawa.

"Stwierdzone do chwili obecnej nieprawidłowości pozwalają stwierdzić, iż w 80% z obszarów przetargowych jest co najmniej jedna oferta oceniona w sposób nieprawidłowy. Konsekwencją tego powinno być unieważnienie postępowania przetargowego w danym obszarze. W stosunku do pozostałych obszarów przetargowych, na obecnym etapie nie można jeszcze jednoznacznie stwierdzić, czy wystąpiły nieprawidłowości, których skutkiem powinno być unieważnienie przetargu w danym obszarze, gdyż będzie to możliwe dopiero po przeanalizowaniu wszystkich ofert złożonych w konkretnym obszarze. Na obecnym etapie nie doszukano się jakichkolwiek uchybień w pracach członków komisji przetargowych, które dawałyby podstawę do pociągnięcia ich do odpowiedzialności karnej. Żadne z podjętych działań przez poszczególnych członków komisji przetargowych nie budzą wątpliwości co do ich bezstronności i obiektywizmu" - poinformował UKE w oficjalnym komunikacie.

Burmistrz czy rynek

       Zdaniem organizacji jednostek samorządu terytorialnego jak Związek Miast Polskich czy Związek Powiatów Polskich i poszczególnych miast (m.in. Bydgoszczy, Gdańska, Sopotu czy Włocławka), technologię WiMAX należy wykorzystać do budowy systemów wspomagających zarządzanie miastem, zarządzania kryzysowego, jak również udostępnienia obywatelom usług e-administracji. Taka interwencja publiczna, jaką niewątpliwie jest budowa sieci łączności elektronicznej przez gminy, budzi znowuż obawy operatorów komercyjnych. Ale ci nie kwapią się do inwestycji w infrastrukturę społeczeństwa informacyjnego, szczególnie na terenach wiejskich, w miastach zaś nie widać jak dotąd efektów.

Toteż UKE szuka takiej formuły rozdysponowania częstotliwości WiMAX, aby jednocześnie zachować zasady konkurencyjności, a z drugiej strony ułatwić ich wykorzystanie przez samorządy. Przedstawiciele Urzędu obawiali się np. że prywatni operatorzy kupią częstotliwości, ale nie będą z nich chcieli korzystać. Są rekordziści, którzy w ogóle nie wystąpili po pozwolenie radiowe, od którego zaczyna się proces inwestycyjny, trzymając przyznane częstotliwości na wszelki wypadek. Wśród nich jest Polska Telefonia Cyfrowa (Era), posiadacz ogólnokrajowych częstotliwości 3,6-3,8 GHz.

Notabene do UKE zgłosiła się np. pewna firma, która poprosiła o przedłużenie rezerwacji częstotliwości z 2012 na 2016 r., gdyż dopiero wtedy zamierza rozpocząć inwestycje. Inne natychmiast zgłaszają się po pozwolenie radiowe, gdy dowiadują się o wszczynanych procedurach odwołania rezerwacji częstotliwości przez UKE.

Walka o szybsze działania

W takiej sytuacji samorządowcy są zdesperowani i zamierzają walczyć o częstotliwości wszystkimi legalnymi metodami. Pieniądze na inwestycje w infrastrukturę teleinformatyczną zamierzają pozyskać ze środków unijnych w połączeniu z partnerstwem publiczno-prywatnym. Na razie korzystają z pasma 3,5 GHz, aby udostępniać darmowo Internet w swoich gminach. W ślad za podkarpacką gmina Czudec, Rzeszowem, podwarszawską Zielonką, chce pójść Płock. Ma tam powstać spółka komunalna z udziałem miejscowych operatorów telekomunikacyjnych, która ma zająć się ogólnodostępnym Internetem.

Anna Streżyńska chce pójść na rękę samorządom. Jedną z możliwych koncepcji jest samodzielnie wybieranie przez jednostki samorządowe operatora, który będzie na ich terenie świadczył usługi komercyjne, ale także wykonywał zlecone przez te jednostki zadania niekomercyjne i prospołeczne przy wykorzystaniu rozwiązań WiMAX lub innych przewodowych i bezprzewodowych technologii korzystających z "powiatowego" pasma częstotliwości, w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego. W przypadku użytkowania częstotliwości, w przetargach trzeba byłoby uwzględnić w większym stopniu inne kryteria niż tylko wysokość kwot za spektrum.

Jednakże potrzebna jest wola polityczna i porozumienie między ministrem ds. informatyzacji, ministrem ds. rozwoju regionalnego, ministrem transportu i prezesem UKE. Również swoje trzy grosze musi wtrącić UOKiK, który nie jest zachwycony jakąkolwiek działalnością komercyjną gmin i oczywiście Sejm. Na szczęście prace nad poselskim projektem zmiany ustawy Prawo telekomunikacyjne w zakresie przetargów dają nadzieję na polityczne zielone światło w tym zakresie. 

WiMAX Forum przyznało 19 stycznia certyfikaty pierwszym czterem produktom. Certyfikat potwierdza, że rozwiązanie jest w pełni zgodne z bezprzewodową technologią 802.16-2004.

Urządzenia posiadające certyfikat muszą przesyłać dane drogą radiową do każdego subskrybenta z szybkością co najmniej 1 Mb/s. Certyfikat oznacza, że produkt jest zgodny zarówno ze standardem IEEE 802.16-2004 jak i ze standardami HiperMAN opracowanymi przez European Telecommunications Standards Institute.

Rozwiązania, którym przyznano certyfikaty, to: stacja bazowa PacketMax 5000 (Aperto Networks; zdjęcie produktu obok), stacja bazowa RedMax AN-100U (Redline Communications), założenia techniczne opisujące konstrukcję stacji bazowej SQN2010 (Sequans Communications) oraz założenia techniczne opisujące konstrukcję urządzenia końcowego CPE (Customer Premises Equipment) o nazwie miniMax (Wavesat Inc.).

Rozwiązania firm Aperto i Redline to gotowe produkty, które mogą kupować dostawcy usług sieciowych. Rozwiązania Sequans i Wavesat to wzorcowe produkty oparte na chipsetach produkowanych przez te firmy.

Wszystkie produkty wykorzystują pasmo o częstotliwości 3,5 GHz. WiMax Forum zapowiada, że kolejne testy obejmą też rozwiązania transmitując dane w paśmie o częstotliwości 2,5 GHz.

Producenci rozwiązań WLAN podają w specyfikacji technicznej szybkość z jaką oferowany produkt transferuje dane drogą radiową. Należy jednak pamiętać, że w przypadku sieci bezprzewodowych protokoły zajmują tak dużą część pasma przenoszenia danych, że rzeczywista przepustowość połączenia jest dużo mniejsza niż teoretyczna.

I tak np. w przypadku sieci WLAN opartych na standardzie 802.11g teoretyczna przepustowość połączenia wynosi 54 Mb/s. Mało kto zdaje sobie sprawę z faktu, że dane są przez takie połączenie przesyłane co najwyżej z szybkością 20 Mb/s, ponieważ pozostała część pasma jest wykorzystywana przez procedury i protokoły administrujące połączeniem. Zupełnie inaczej jest w przypadku sieci kablowych. Miedziane połączenie Fast Ethernet (100 Mb/s) oferuje rzeczywistą przepustowość 80 Mb/s. W sieciach takich na administrowanie idzie tylko 20% przepustowości. W sieciach WLAN grubo powyżej 50%. Dlatego jeśli producent chwali się, że jego bezprzewodowy router transmituje dane z szybkością 200 Mb/s, to w rzeczywiści może to być szybkość nie przekraczająca 100 Mb/s. Routery takie wykorzystują najczęściej technologię MIMO (anteny wspierające kilka ścieżek transmitowania i odbierania danych) i są wyposażone w specjalne chipsety (produkowane np. przez firmę Airgo).

Technologię MIMO stosuje już w swoich rozwiązaniach wiele firm, w tym Netgear i Linksys. Analitycy zastanawiają się, jaka technologia zdominuje w przyszłości rynek rozwiązań bezprzewodowych. Sieci WiMAX są jeszcze w początkowej fazie rozwoju i ich przyszłość nie jest do końca pewna. Duże nadzieje pokładano w technologii 802.11n. Prace nad tą technologią (sieci Wi-Fi pracujące z szybkością 100 i więcej Mb/s) trwają od 2004 r. i jak do tej pory firmy nie mogą uzgodnić wstępnej wersji standardu. Pesymiści twierdzą, że cała sprawa (ratyfikacja standardu) przeciągnie się do 2007 r. Postęp technologiczny jest jednak tak duży, że za rok może to już być standard 200 Mb/s, a nie 100 Mb/s.